آیدان کویین

Quinn, Aidan

بازیگر (1959، شیکاگوی ایلی نویز - امریکا)

پدر و مادرش ایرلندی بودند. دوره کودکی اش را در بلفاست گذراند. در نوزده سالگی به شیکاگو رفت وبه عنوان کارگر ساختمانی مشغول به کار شد. هم زمان چند بار روی صحنه رفت. به دنبال آن، به نیویورک رفت و برای نخستین بار در «دور از برودوی»، در بازیچه ی عشق بازی کرد. در سال 1984 نیز با ایفای نقش در بی باک به سینما راه یافت و سال بعد توانست در کمدی غیرمتعارف و بدیع در بدر به دنبال سوزان نقشی به دست آورد. از آن پس، نه تنها به خاطر چشم های آبی، نگاه رویایی و قیافه وارفته اش، که به خاطر توان بی تردیدش در ایفای نقش های گوناگون، شهرت یافت؛ که در این میان، بازی او در یکی از نخستین فیلم های جدی تلویزیونی درباره ی ایدز، یک شکست زودرس (جان ارمن، 1985)، ماندگار است و به خاطر آن کاندیدای دریافت جایزه ی امی شد.

عجیب نیست اگر کویین با آن قامت لاغر و بلند، پوست رنگ پریده، موهای مشکی و چشم های آبی، خصوصیات ایرلندی ها را به ارث برده باشد. در فیلم دربدر... در نقش دوم ظاهر شد، اما به واسطه ی فروش موفق فیلم، در مقیاسی گسترده تر مورد توجه تماشاگران قرار گرفت و پس از یک شکست زودرس، در یک رشته فیلم های جذاب به ایفای نقش های دوم و اصلی پرداخت، اما تنها نقش اول واقعی که تاکنون ایفا کرده، در کروزو بوده است.

از فیلم ها:

1984 - بی باک (فولی)؛ 1985 - دربدر به دنبال سوزان (س. سیدلمن)؛ 1986 - قرار گاه مذهبی (جافی)؛ 1987 - نظارت (بدهم)؛ 1988 - کروزو (دشانل)؛ 1989 - زنان ناسازگار (چوپرا)؛ 1990 - قصه ی مستخدمه (شلوندورف)؛ 1991 - بازی در میدان های خدا (بابنکو)؛ 1992 - خوش گذران ها (مکینن)؛ 1993 - بنی و جون (چچیک)؛ 1994 - افسانه های پاییز (زوییک)، باز و بسته کردن چشم (آپتد)، فرانکنستاین مری شلی (برانا)؛ 1995 - گرفتار (گیلبرت)؛ 1996 - مایکل کالینز (ن. جوردان)، در جست و جوی ریچارد (پاچینو)؛ 1997 - فرمان ها (تاپلیتز)؛ 1998 - این پدر من است (پ. کویین)؛ 1999 - موسیقی قلب (کریون)؛ 2000 - دو نفر ما (لینزی هاگ).